Smockowanie


Smocking, czyli specyficzny rodzaj haftu, który polega na marszczeniu tkaniny. Tkanina, z której utworzono fałdy nie tylko charakteryzuje się walorem estetycznym, ale również praktycznym zastosowaniem. Zgromadzony materiał jest rozciągliwy, dlatego też idealnie pasuje do mankietów i dekoltów.




Przygotowanie materiału
Materiał - najlepiej miękkie materiały takie jak bawełna, batyst, jedwab, delikatna wełna, len, muślin.
Przed przystąpieniem do pracy najlepiej wyprać i wyprasować materiał, by później się nie skurczył.
Należy dokładnie przemyśleć potrzebną ilość materiału. Średnio  najlepiej przygotować tkaninę o trzy razy większych wymiarach od  końcowego, planowanego kawałka. Jednak ta ilość może się zmieniać w zależności od typu smockingu,  wielkości wzoru oraz grubości materiału. Myślę, że po kilku próbach nabierze się już wprawy w przewidywaniu ilości materiału :).







Rolnik w typowym roboczym ubraniu
Źródło: http://www.reading.ac.uk/
Reklama ze smockowaną sukienką, Maj 1888
Źródło:  http://books.google.com/








Przykładowe wzory
Źródło: http://www.aramloe.com/

Ciekawostki historyczne
Początkowo, pod koniec wieku XVIII i na początku XIX, technika ta była wykorzystywana przez wiejską ludność w Anglii i Walii. Męski ubiór roboczy składał się z luźnego kitlu z ciężkiego materiału takiego jak płótno lub wełna, z równomiernie zgromadzonymi fałdami na korpusie i rękawach. Ponieważ ubranie robocze było bardzo drogie, kilty przekazywano z ojca na syna do momentu całkowitego zużycia, do czasu, gdy nie dało się już dodać kolejnej łaty. 
W trakcie rewolucji przemysłowej, gdy wykonywane maszynowo tkaniny stały się dostępne i tak tanie, że ludzie z klasy pracującej mogli sobie na nie pozwolić, tradycyjne kitle przeszły w niepamięć. Jednak technika smockowania nie zniknęła.

Na początku XIX wieku zaczęto wykorzystywać tę technikę w bieliźnie. Wówczas kobiety z wyższej klasy ubierały smockowane gorsety.
Trend smockowania można było również zauważyć w ubiorach chłopców i dziewcząt. Dzisiaj również w dużej skali wykorzystywana jest ta technika w ubrankach dziecięcych.

Alice Joyce w typowej sukience
lat dwudziestych, 1926r. 

Autor: Bain News Service
Jednak największe zainteresowanie tym wzorem pojawiło się pod koniec XIX i na początku XX wieku, kiedy w modowych magazynach związanych z tematyką robótek ręcznych  zaczęły pojawiać się ubrania z zastosowaniem właśnie tej techniki.


W latach 20. wiele luźnych sukienek w stylu „flapper” było smockowanych w pasie. A później, jak to bywa w modzie, od lat trzydziestych do dzisiaj popularność smockowania rośnie i maleje.



Smockowanie w dzisiejszych czasach




































Na pewno to jeszcze nie koniec mojej przygody ze smockowaniem. Bardzo spodobało mi się, więc pewnie zobaczycie jeszcze trochę ciuszków z zastosowaniem tej techniki. Na pewno również pojawią się tutoriale jak zrobić takie cudeńka ;)

Bibliografia Dianne Durand "Smocking technique, projects and designs", Dover Publications, 1979r.
Allyne S. Holland "Treasury of smocking designs" Courier Corporation, 1985r.

Share this:

CONVERSATION

2 komentarze:

  1. Świetna metoda, niestety dla mnie czarna magia :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Pierwszy raz słyszę o tym rodzaju haftu ale to bardzo ciekawe :) I bardzo efektowne, druga sukienka jest piękna!

    OdpowiedzUsuń